Akçansa 2025 raporunda H2/O2 sanayi rotasını açıyor

Türkiye inovasyonu fırından okuyor

Akçansa’nın 2025 Entegre Faaliyet Raporu, Türkiye çimentosu için önemli bir sinyal veriyor: karbonsuzlaşma artık yalnızca düşük karbonlu ürün portföyü olarak değil, üretim sürecinin teknolojik dönüşümü olarak da ele alınıyor. Grubun kurumsal sitesinde 30 Haziran 2026 tarihinde yayımlanan Ar-Ge ve İnovasyon bölümü; düşük karbonlu üretim teknolojileri, atıkların değerlendirilmesi, alternatif malzemeler ve yakıt karışımında hidrojen ile oksijen kullanımının araştırılmasını aynı çerçevede sunuyor.

Bu haber değerli çünkü Akçansa’nın faaliyet gösterdiği pazarda enerji maliyeti, çimento performansı ve iklim baskısı aynı yerde buluşuyor: klinker fırını. Rapor tek bir çözümü öne çıkarmak yerine ürün inovasyonu, döngüsellik ve enerji tarafını bir arada değerlendiren bir portföy gösteriyor.

RDF’den H2/O2’ye uzanan portföy

Akçansa’nın açıkladığı gündemde, yıllık 60,000 ton kapasiteli RDF tesisi için 10 yıllık stratejik iş birliği yer alıyor; şirket bu yakıttan 130 bin ton CO2 tasarrufu hedefliyor. Ladik ve Çanakkale’deki kalsine kil pilot denemelerinde klinker soğutma aşamasında 7% kil beslemesi raporlanıyor ve yıllık 20,000 ton CO2 tasarrufu hedefleniyor.

Aynı bölüm bu yolu Çanakkale’deki yeşil metanol projesiyle de ilişkilendiriyor. Akçansa’nın aktardığı genel planda, baca gazından alınan CO2 ile yıllık 50,000 ton yeşil metanol üretimi hedefleniyor; bunun için 9,400 ton H2 gerekiyor ve yılda 70,000 ton CO2 kullanılması öngörülüyor.

Knergy açısı

KNERGY açısından teknik okuma, H2/O2 araştırmasının piroproses kararlılığına nasıl çevrileceğinde yatıyor. Oksijenle birlikte lokal hidrojen enjeksiyonu, petkok, kömür veya RDF’nin yalnızca daha fazla hava ile değil, daha reaktif bir yanma bölgesiyle daha iyi yanmasına yardım edebilir. Fırın daha fazla alternatif yakıt yakmak istiyorsa soru yalnızca ne kadar H2 verildiği değildir; gazın nereden girdiği, hangi O2 eşliğiyle beslendiği, alev kontrolünün nasıl yapıldığı ve ısının un ile klinkere nasıl aktarıldığıdır. RDF, kalsine kil ve CO2 yakalama/kullanım gündemi içinde savunulabilir kaldıraç operasyon penceresini genişletmektir: daha fazla alternatif yakıt, uygun baseline varsa 30–70 kcal/kg potansiyel termal tüketim düşüşü ve kaçınılan yakıt üzerinden dolaylı CO2 azaltımı. Açık soru şudur: Akçansa’nın kalsinatöründe ya da ana brülöründe H2/O2 mikrodozajı kalite ve güvenlikten ödün vermeden en çok nerede kararlılık sağlar?

Şimdi ne izlenmeli

Rapor, Akçansa’nın fırında ticari bir H2/O2 çözümü kurduğunu söylemiyor; bu nedenle haber bir operasyon sonucu değil, Ar-Ge sinyali olarak okunmalı. Bundan sonraki eşik, araştırmanın endüstriyel pilota dönüşüp dönüşmediği, alternatif yakıtlarla bağlantı kurup kurmadığı ve kamuya açık göstergelerin malzeme etkisi, enerji etkisi, CO2 yakalama/kullanımı ve proses kontrolünü ayrı ayrı raporlayıp raporlamadığı olacak. Türkiye için bu ayrım kritik: düşük karbon yollarının hepsi klinker darboğazına aynı noktadan dokunmaz.